Gevoel voor tijd

Gerelateerde afbeelding

Mijn wereld verandert gedurende het voorjaar langzaam in een chaos. Sinds Kathleen bij haar ouders is ingetrokken, zit ik in een negatieve spiraal die me in een diep, donker gat trekt. Aan de kracht van het zwarte gat is niet te ontsnappen en ik verlies langzaamaan mijn gevoel voor tijd. Voor iemand die nooit een depressie heeft meegemaakt, zijn de pijn en de geestelijke nood nauwelijks voor te stellen. Ik val in een oneindig zwart gat, zonder enige hoop op verlichting. Vaak denk ik eraan om vanaf mijn balkon op vier hoog naar beneden te springen. Over de balkonreling heen klimmen en springen. Het is een gemakkelijke tijdelijk kantoor huren leeuwarden en misschien zelfs een mooie dood; voor even kun je in het luchtledige zweven en je totaal vrij van zorgen, armoede en waanbeelden voelen, om dan met een harde klap het licht uit te zien gaan en uiteindelijk terecht te komen in het hemelse paradijs. Mijn moeder houdt me echter tegen en zorgt ervoor dat de deur naar het balkon potdicht blijft. Ditmaal zijn mijn paranormale gaven mijn redding. Voor de veiligheid heb ik de sleutel van de balkondeur in de vuilnisbak gegooid, om maar nooit in de verleiding te kunnen komen daadwerkelijk te springen. Mijn moeder is niet voor niets voor mijn geestesoog verschenen en af en toe tref ik haar in mijn dromen aan, waar zij mij moed inspreekt. Hierdoor herinner ik me dat er nog altijd hoop is, zelfs in de benauwde situatie waarin ik mij momenteel bevind.
Het is een periode van reflectie. Pas nu realiseer ik me wat het vroege overlijden van mijn vader met me heeft gedaan. Ik was pas veertien toen hij wegviel. Ik weet nog goed dat ik de avond na zijn overlijden in slaap ben gevallen. ‘Als ik morgen wakker word, is alles tijdelijk kantoor huren eindhoven weer normaal’, zo hield ik mezelf voor de gek. Maar in mijn leven werd niets meer normaal en mijn bindingsangst is daar een direct gevolg van. Ik heb destijds onbewust besloten dat het geluk voor mij niet is weggelegd. Alles wat ik opbouw, breek ik eigenhandig ook weer af. Zo is het gegaan met mijn carrière, met mijn rijkdom, met Kathleen en met de meesten van mijn vrienden. Het is voor mij onmogelijk geweest om het geluk in mijn leven vast te houden. Elke keer als ik dacht dat ik iets had bereikt, glipte het uit mijn handen. Momenteel ben ik op het absolute dieptepunt van mijn leven beland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *