De twee kanten van de medaille

Gerelateerde afbeelding

De twee kanten van de medaille ken ik inmiddels ook. Maar ik ben nog niet zover als deze man. Ik luister ademloos naar de wijsheid van de zwerver, waar de meerderheid van de inwoners van Amersfoort met een grote boog omheen loopt. Het leven heeft hem getekend, maar ook wijsheid gebracht. Misschien kan ik dat van hem leren. Ik wil leren hoe het leven werkt en ga op zoek naar Het Boek van de Waarheid. Juist door met Josef te praten, wordt dit gevoel alsmaar sterker. “Ik wil u een verhaal vertellen meneer,” zegt Josef. “Het is namelijk een wonder dat ik nog leef. Dat heb ik te danken aan het onvoorspelbare toeval. Toen Sofie was overleden en ik aan lager wal begon te raken, kwam er een moment in mijn leven dat ik het niet meer zag zitten. Ik heb zelfs naar God geschreeuwd en gevloekt over het onrecht dat mij was aangedaan. Op een koude winterdag besloot ik een einde aan mijn leven te maken. Ik wilde een zware steen aan mijn voeten binden om vervolgens bij de haven in de rivier de Eem te springen. Het ijskoude water en de zware kei zouden zorgen voor een snelle en pijnloze verdrinkingsdood. Terwijl ik op de kade van de Eem met een touw de grote kei aan mijn enkels vastbond, zag ik in een flits een bumpersticker op de auto waar ik pal naast zat. God is liefde, stond er op de sticker te lezen. Direct wist ik dat dit een boodschap van het hogere was om niet op te geven en ik begreep dat er over mij werd gewaakt. De kei heb ik in de Eem gegooid en ik ben teruggegaan naar het Leger des Heils. Daar viel ik die nacht in een kantoorruimte almere onpeilbaar diepe slaap waarin ik mijn geliefde Sofie ontmoette. Het lot had mijn leven gered en ik weet nu dat ik altijd moet doorzetten om dit waardevolle leven vast te houden. Ooit zullen er voor mij betere tijden aanbreken.” Uit mijn zak haal ik een 2-euro munt en geef deze aan Josef. “Voor nog een kop koffie straks,” zeg ik. “Dank u meneer, dat u heeft geluisterd naar mijn verhaal,” zegt Josef.
Ik knik hem toe en loop met een opgestoken hand richting het centrum. Zojuist heb ik een belangrijke levensles geleerd. Het zinvolle toeval bestaat alleen voor degenen die dit willen zien en willen omarmen. Bij Josef heeft het toeval zijn leven gered en hem gevormd. Niets gebeurt blijkbaar zomaar in deze wereld. Ik realiseer me dat dit de eerste stappen zijn van mijn persoonlijke reis naar de waarheid die achter ons dagelijks leven schuilgaat. Een reis die mij wijsheid gaat brengen, die mij spiritueel gezien verder laat ontwaken en die mij inzicht gaat geven in de vierde dimensie. Er bestaat iets groters in dit universum: een soort collectief en intelligent bewustzijn waar je op kunt vertrouwen. Want wat is nu echt de kans dat je op het moment dat je een einde aan je leven wilt maken precies naast een auto gaat zitten, waar op de bumper een sticker zit met de tekst: “God is Liefde?” Ik denk persoonlijk dat de kans 0,000000000000000001 % is en misschien zelfs kleiner.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *