De metaforen

Gerelateerde afbeelding

Je intentie en je focus bepalen op welke tussenstations je uitstapt. In het onzichtbare veld kunnen we met verlangen en intentie toeval sturen en zo tussenstations bouwen op onze levensreis door het toeval op te roepen. Het doel van het leven met al die tussenstations en eindstations is om als mens te groeien. Als je de levenslessen niet oppakt, krijg je dezelfde lessen nogmaals. Eindstations met een gedwongen overstap op een andere trein zijn bedoeld om als mens van te leren. Natuurlijk is niet elk eindstation leuk. Pas na je faillissement kwam je in een trein terecht, waarbij je op zoek ging naar jezelf en wilde weten hoe je werkelijk een waardevolle bijdrage aan deze wereld kunt leveren. Zo is ieder mens zelfsturend op basis van wat hij of zij aantrekt.”
Inderdaad is de positieve wending in mijn leven te danken aan de laatste verschrikkelijke maanden, waarin ik zelfs aan zelfmoord heb gedacht. Maar ik ben niet blijven hangen in mijn ongeluk. Pas nu heb ik het idee dat ik iets van de vierde dimensie begrijp. De metaforen van het magische orgel en het spoornet hebben daar sterk aan bijgedragen. Door mijn intentie kan ik toeval sturen. De professor loopt een Starbucks binnen en bestelt twee koppen cappuccino. Als we aan het tafeltje zitten, is er ruimte om mijn meest brandende laatste vraag te stellen. Binnen een paar uur zit ik op het vliegveld en zal ik professor Markowitz voorlopig niet meer zien.” “Hoe zit het universum precies in elkaar?” “Dat is een mooie vraag zo op het einde van je opleiding,” antwoordt de professor. “Het universum is oneindig groot. Niemand heeft ooit de grenzen van ons heelal kunnen aantonen en naar mijn idee zijn deze er ook niet. We weten nog niet wat er zich achter de zwarte gaten in ons universum bevindt. Daar is misschien nog een nieuw zonnestelsel te ontdekken. In ons kantoorruimte almere onbegrensde universum ligt oneindig veel informatie opgeslagen. Vanuit deze informatie ontstaan zinvolle gebeurtenissen die mensen in hun dagelijkse levens treffen. Die toevallige gebeurtenissen kunnen in het verleden hebben plaatsgevonden, in het heden bestaan of voorbestemd zijn voor de toekomst. De factor tijd bestaat niet in het universum; daarin lopen verleden, heden en toekomst dwars door elkaar heen. Alle informatie uit het verleden, heden en toekomst is dus in feite al in het universum aanwezig. De mens maakt deel uit van dit immense informatiesysteem en wordt af en toe geraakt door bepaalde toevalligheden. Als je ervoor openstaat, kun je dat zelf ervaren en gaan herkennen. Je denkt aan iemand en het volgende ogenblik belt hij je op. Je moet een belangrijke keuze maken en ineens spreek je iemand die je advies geeft of lees je een artikel dat jou bij die keuze helpt. Dat is synchroniciteit in optima forma, oftewel zinvol toeval. Als synchroniciteit een rol gaat spelen in je leven, bevind je je vaak op een tussenstation en kun je zelf bepalen of je overstapt op een andere trein of dat je blijft zitten in je huidige trein. Maar soms tref je het toeval op een eindstation en moet je wel in een andere trein stappen.” “Hoe weet ik of ik op een tussenstation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *