Bevoegdheden van de provincie

Gerelateerde afbeelding

Bevoegdheden lagere rechtsgemeenschappen Hier volgt een bespreking van de bevoegdheden van de bestuursorganen die zojuist aan de orde zijn geweest.
Bevoegdheden van de provincie (algemeen) Het provinciaal bestuur is autonoom in het regelen en het besturen van de eigen aangelegenheden van de provincie (art. 105 Provw). Ook bepaalt art. 105 Provw dat van het provinciaal bestuur medewerking kan worden gevorderd bij of krachtens bijzondere wetten ter verzekering van de uitvoering daarvan (medebewind). Deze bepaling maakt niet duidelijk van welk bestuursorgaan het medebewind wordt gevorderd krachtens de bijzondere wetten. In het algemeen kan worden gesteld dat, indien het gaat om wetgevende taken, het medebewind wordt gevorderd van Provinciale Staten; gaat het om bestuurstaken, dan zijn doorgaans Gedeputeerde Staten bevoegd. Een belangrijke medebewindstaak is het toezicht op de gemeenten. Daarnaast wordt medebewind gevorderd op het gebied van ruimtelijke ordening (vaststelling streekplan, goedkeuring bestemmingsplannen) en milieu (vergunningverlening aan grote bedrijven).
Bevoegdheden van Provinciale Staten Provinciale Staten zijn het bevoegde orgaan tot het maken van verordeningen in het belang van de provincie (art. 145 Provw). Provinciale flexplek schiphol Staten kunnen hun bevoegdheden aan Gedeputeerde Staten delegeren, met uitzondering van een aantal met name opgesomde bevoegdheden (art. 152 Provw), waarvan de belangrijkste zijn de bevoegdheid tot: het vaststellen of wijzigen van de begroting en het vaststellen van de rekening; het stellen van straf op overtreding van provinciale verordeningen.
Bevoegdheden van Gedeputeerde Staten Het dagelijks bestuur van de provincie is aan Gedeputeerde Staten opgedragen (art. 158 lid 1 sub a Provw). Ook zijn zij belast met de voorbereiding en de uitvoering van besluiten van Provinciale Staten (art. 158 lid 1 sub b Provw). Gedeputeerden kunnen de uitoefening van één of meer van hun bevoegdheden opdragen aan één of meer van hun leden. Dit is een mandaatsconstructie en geen delegatie, omdat de verantwoordelijkheid blijft berusten bij Gedeputeerde Staten (art. 166 Provw). Gedeputeerde Staten zijn, samen en ieder afzonderlijk, verantwoording schuldig aan Provinciale Staten voor het door hen gevoerde bestuur.

Recht algemeen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Internationaal publiekrecht Naast het beschreven nationale publiekrecht onderscheiden we het internationale publiekrecht, dat ook wel volkenrecht wordt genoemd. Het volkenrecht regelt de verhoudingen tussen de staten, de organisaties van de staten (bijvoorbeeld de Verenigde Naties) en de burgers in de staten. Staten kunnen overeenkomsten met elkaar sluiten, verdragen genoemd. Die kunnen op veel onderwerpen betrekking hebben. Ze kunnen bijvoorbeeld gevolgen hebben voor de belastingheffing van de burgers of bepalen welk recht moet worden toegepast als iemand voor de rechter komt in een andere dan zijn eigen staat. Een verdrag kan ook alleen gevolgen hebben voor de staten, bijvoorbeeld een verdrag dat gaat over samenwerking van de staten. Bij een verdrag kunnen ook internationale organisaties van staten worden opgericht, zoals de Verenigde Naties en de Europese Unie (de Europese Gemeenschap). Zo’n organisatie kan een positie hebben tussen de staten, dan spreekt men van een internationale statengemeenschap, of een positie hebben bóven de staten, en dan spreekt men van een supranationale statengemeenschap. Het verschil tussen beide organisaties is dat bij de internationale gemeenschappen de staten alleen gebonden zijn aan een besluit van de organisatie als de staten er zelf mee instemmen. Bij de supranationale gemeenschappen vergaderruimte schiphol kan in het verdrag bepaald zijn dat een besluit de staten bindt, ook als niet iedere staat ermee instemt.
•Voorbeeld Zo hadden de maatregelen die de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties tegen Irak heeft genomen, zeker niet de instemming van dat land. Toch waren de maatregelen rechtsgeldig, omdat de staten bij het sluiten van het verdrag tot oprichting van de Verenigde Naties hebben bepaald dat de Veiligheidsraad bevoegd is maatregelen te treffen.
Staten die zich aansluiten bij het verdrag, onderwerpen zich aan de bepalingen ervan. Hoe intenser de internationale samenwerking wordt, hoe meer de burger de gevolgen ervan ondervindt. De Europese Unie beschikt onder andere in Brussel over een groot ambtelijk apparaat dat regelingen opstelt over vele onderwerpen. Voorbeelden zijn de prijzen die voor landbouwproducten worden vastgesteld, melk-, vlees- en mestquota, visvangstbeperkingen, standaardisatie van producten en technieken, en criminaliteitsbestrijding.

Een bijzonder ritueel

Gerelateerde afbeelding

Bij het afscheid nemen, ontvangen alle nieuwe leden een inlognaam en wachtwoord voor de streng beveiligde website, waarop alle verdere informatie over het genootschap staat beschreven en waar we met elkaar in contact kunnen treden. Langzaam stroomt de kerk leeg en waaieren de mensen over Londen uit. Nergens in de kerk blijft een spoor achter van wat zich tijdens deze avond heeft afgespeeld. Alleen de zoetige wierooklucht blijft nog een paar uur hangen, maar zal morgen zijn verdwenen. Dan is de kerk weer het domein van de toeristen die de parel van Londen bezoeken en geen flauw idee hebben van ons genootschap. Van al die miljoenen toeristen die jaarlijks de kerk bezoeken, zal niemand weten wat er hier op deze avond voor een bijzonder ritueel heeft plaatsgevonden. Het is zelfs de vraag of iemand van al die mensen een flauwe notie heeft dat er nog altijd Tempeliers bestaan. Nadat ik mijn koffer uit het voorportaal heb gepakt, verlaat ik samen met een groepje leden en Akihito als laatsten de kerk. De zware met koper beslagen kerkdeur flexplek schiphol valt met een klik achter ons in het slot. Ik neem afscheid van Akihito. Daarna loop ik het plein af richting de Temple Church Street en ga op zoek naar een hotel. Pas morgenochtend vroeg gaat mijn vliegtuig naar Schiphol. Ik voel me door de emoties bekaf, maar tegelijkertijd licht in mijn hoofd. Misschien is het de jetlag die me parten speelt. Het eerste het beste hotel dat ik tegenkom, ga ik binnen. Het blijkt een klein familiehotel te zijn waar gelukkig nog een kamer vrij is. Bij een aardige, oudere dame check ik in. Op mijn kamer bel ik Kathleen om haar iets over vanavond te vertellen en haar deelgenoot te maken van de meest bijzondere avond uit mijn leven. Ze staat door de telefoon niet afwijzend tegenover me en dat geeft me nog meer hoop. Ik vraag haar om me morgen op Schiphol op te komen halen en tot mijn verrassing stemt ze toe. Daarna bel ik mijn neef Renard om verslag te doen van deze avond. Ik spreek met hem af om hem volgende week te bezoeken in de abdij om daar uitgebreid verslag van mijn reis te doen. Hij was het tenslotte, die deze reis financieel mogelijk heeft gemaakt. Met alle liefde draag ik aan hem de kennis over die professor Markowitz mij heeft bijgebracht.

De metaforen

Gerelateerde afbeelding

Je intentie en je focus bepalen op welke tussenstations je uitstapt. In het onzichtbare veld kunnen we met verlangen en intentie toeval sturen en zo tussenstations bouwen op onze levensreis door het toeval op te roepen. Het doel van het leven met al die tussenstations en eindstations is om als mens te groeien. Als je de levenslessen niet oppakt, krijg je dezelfde lessen nogmaals. Eindstations met een gedwongen overstap op een andere trein zijn bedoeld om als mens van te leren. Natuurlijk is niet elk eindstation leuk. Pas na je faillissement kwam je in een trein terecht, waarbij je op zoek ging naar jezelf en wilde weten hoe je werkelijk een waardevolle bijdrage aan deze wereld kunt leveren. Zo is ieder mens zelfsturend op basis van wat hij of zij aantrekt.”
Inderdaad is de positieve wending in mijn leven te danken aan de laatste verschrikkelijke maanden, waarin ik zelfs aan zelfmoord heb gedacht. Maar ik ben niet blijven hangen in mijn ongeluk. Pas nu heb ik het idee dat ik iets van de vierde dimensie begrijp. De metaforen van het magische orgel en het spoornet hebben daar sterk aan bijgedragen. Door mijn intentie kan ik toeval sturen. De professor loopt een Starbucks binnen en bestelt twee koppen cappuccino. Als we aan het tafeltje zitten, is er ruimte om mijn meest brandende laatste vraag te stellen. Binnen een paar uur zit ik op het vliegveld en zal ik professor Markowitz voorlopig niet meer zien.” “Hoe zit het universum precies in elkaar?” “Dat is een mooie vraag zo op het einde van je opleiding,” antwoordt de professor. “Het universum is oneindig groot. Niemand heeft ooit de grenzen van ons heelal kunnen aantonen en naar mijn idee zijn deze er ook niet. We weten nog niet wat er zich achter de zwarte gaten in ons universum bevindt. Daar is misschien nog een nieuw zonnestelsel te ontdekken. In ons kantoorruimte almere onbegrensde universum ligt oneindig veel informatie opgeslagen. Vanuit deze informatie ontstaan zinvolle gebeurtenissen die mensen in hun dagelijkse levens treffen. Die toevallige gebeurtenissen kunnen in het verleden hebben plaatsgevonden, in het heden bestaan of voorbestemd zijn voor de toekomst. De factor tijd bestaat niet in het universum; daarin lopen verleden, heden en toekomst dwars door elkaar heen. Alle informatie uit het verleden, heden en toekomst is dus in feite al in het universum aanwezig. De mens maakt deel uit van dit immense informatiesysteem en wordt af en toe geraakt door bepaalde toevalligheden. Als je ervoor openstaat, kun je dat zelf ervaren en gaan herkennen. Je denkt aan iemand en het volgende ogenblik belt hij je op. Je moet een belangrijke keuze maken en ineens spreek je iemand die je advies geeft of lees je een artikel dat jou bij die keuze helpt. Dat is synchroniciteit in optima forma, oftewel zinvol toeval. Als synchroniciteit een rol gaat spelen in je leven, bevind je je vaak op een tussenstation en kun je zelf bepalen of je overstapt op een andere trein of dat je blijft zitten in je huidige trein. Maar soms tref je het toeval op een eindstation en moet je wel in een andere trein stappen.” “Hoe weet ik of ik op een tussenstation

Hoe sterk is onze geest eigenlijk?

Gerelateerde afbeelding

Er zijn indianenstammen die leven in de overtuiging dat het menselijk lichaam de capaciteiten in zich draagt om tegelijkertijd ziek en gezond te zijn. Als de geest breekt bij een verminderde weerstand, dan ontstaat er ruimte voor het ziek-zijn en kunnen kwalen toeslaan. Pas als het lichaam onder invloed van de geest besluit om weer gezond te zijn, zet de weg van de genezing zich in. Hoe sterk is onze geest eigenlijk? Vandaag hoop ik dat te ontdekken. Maar daar heb ik op het moment dat ik in de taxi naar Harvard zit, nog geen weet van. Op de universiteit ken ik inmiddels de weg. Ik groet de receptioniste en loop rechtstreeks door naar de bibliotheek, waar de professor aan een tafel zit te werken. Hij kijkt op en knikt naar me. “Goedemorgen Nick. Hoe vond je de film Million Dollar Baby?” “Indrukwekkend.” “En verder?” “Ik vond het jammer dat Claressa het leven geen kans gaf om zich voor haar te ontvouwen. Ook al was ze verlamd, had ze geen contact meer met haar familie en had ze een geamputeerd been, zelfs dan kan het leven waardevol zijn of een positieve wending nemen.” “Juist,” zegt professor Markowitz. “Je hebt de kern van mijn boodschap te pakken. De meeste mensen zijn teveel met de toekomst bezig. Ze denken: als ik eenmaal dit bezit of als ik dat heb bereikt, dan word ik vanzelf kantoorruimte almere gelukkig.”
Ik moet glimlachen. Deze manier van denken herken ik maar al te goed. “Denken in termen als bezit en status heeft geen zin,” gaat de professor verder. “De toekomst is onvoorspelbaar, omdat het leven voor ieder van ons een aantal verrassingen in petto heeft. Claressa wilde niet meer verder, maar zelfs met een dwarslaesie en een geamputeerd been kan het leven een onverwachte, positieve wending nemen. In plaats van te genieten van de warme vriendschap die ze met haar coach Bob had, dacht ze dat het nooit meer goed zou komen. Dat zijn gedachten over de toekomst en deze hoeven geen realiteit te worden. Levens kunnen in een flits veranderen: ten positieve of ten negatieve. Claressa had voor een andere weg kunnen kiezen om het leven een kans te geven. Hoe verschrikkelijk je omstandigheden ook zijn; als er hoop is, dan is er leven. Ik had haar gegund dat ze de hoop had weten vast te houden. Het is niet de bestemming waar het geluk ligt, maar de reis daarnaartoe.”

Laatste vooroordeel

Gerelateerde afbeelding

Het zijn juist de vooroordelen die mij belemmeren in het functioneren. Vooroordelen zijn te omschrijven als meningen die zo min mogelijk aan ervaringen zijn getoetst. Zo geloofde ik dat je alleen succesvol kunt zijn door hard te werken, maar ook dat het geluk afhing van je maatschappelijke carrière en rijkdom. Ik was er heilig van overtuigd dat toeval bestond en dat ik zelf sturing gaf aan mijn leven. Dat laatste vooroordeel ben ik kwijt. Er bestaat iets als een overkoepelend, intelligent veld, maar dit is nieuw voor me en moeilijk te vatten. Hier in Boston moet ik leren om nieuwe oordelen en meningen te vormen. Nog altijd ligt het boek met de uitdagende titel Break the rules voor me op tafel. “In het verre Rusland zit een arme familie op zondagmiddag aan tafel,” begint de professor met een verhaal. “Ze zijn arm maar gelukkig met elkaar. ‘Waar komt muziek vandaan, opa?’ vraagt een tienjarig jongetje aan zijn grootvader, die verdienstelijk viool speelt. ‘Ik zou het niet weten, mijn lieve kleinzoon,’ antwoordt de grootvader, met de heldere ogen en de lange grijze baard die hem zo kenmerken. ‘Er is niemand die dat weet. Mensen maken nu eenmaal muziek, maar hoe dat tot stand komt, is een groot raadsel. Grote mensen spelen klassieke muziek en kleine kinderen zingen kinderliedjes. Maar zelfs de beste muzikant ter wereld kan je niet vertellen waarom muziek bestaat
en waar de melodieën vandaan komen. Muziek bestaat gewoon! Elke dag wordt er nieuwe muziek geboren. Bij Wolfgang Amadeus Mozart was dat zelfs al op vierjarige leeftijd. Een klein melodietje kruipt uit het ei, groeit op en wordt langzaam groot. Dan krijgt het kantoorruimte almere vleugels en begint de melodie een reis door de wereld, op zoek naar oren die zijn geluid kunnen opvangen. Heeft de melodie het oor van een mens bereikt, dan groeit ze weer verder. Via het oor, de mond en het hart, van de ene mens naar de andere, al of niet met hulp van een muziekinstrument. De reis van de melodie eindigt nooit.’
Het jongetje luistert ademloos naar zijn opa, die vervolgens zijn viool pakt en een melodie begint te spelen. Het jongetje geniet intens van de klanken uit het instrument. Dan legt de grootvader zijn viool weg. ‘Ik zal je een bijzonder verhaal over de reis van een melodie vertellen,’ zegt de grootvader. ‘Misschien kan dat je vraag een beetje beantwoorden.’ Grootvader begint te vertellen, terwijl het jongetje aan zijn lippen hangt.

Het universum

Gerelateerde afbeelding

Heeft het universum grenzen? Dat is de vraag waar ik deze avond mee worstel. Zelfs met de krachtigste telescopen zijn de grenzen van het universum nog niet gevonden, dus is het aannemelijk dat het universum oneindig groot is. In dat oneindig grote universum leven wij ergens in een melkwegstelsel op een kleine planeet. Hoe nietig is de mensheid in vergelijking met het universum? Als een druppel in de oceaan. Mensen zijn bijzondere wezens. We zijn tijdreizigers door ruimte en tijd en dat maakt ons uniek. We ontmoeten in het dagelijks leven anderen die we soms vaag van weleer kennen, een enkele keer zelfs uit een vorig leven. Onze ziel reist blijkbaar door de tijd en door de ruimte heen. Er is niets in mij wat twijfelt om in te gaan op het voorstel van professor Markowitz. Hij gaat mij nieuwe inzichten en wijsheden bijbrengen, die ver voorbij mijn verwachtingen liggen. Door alles over de tijdsdimensie te leren, gaat het me misschien ooit lukken om bewust door de tijd heen te reizen naar vroegere tijden. Het gedachtegoed van Terra Nova ligt mij na aan het hart. Ook ik geloof dat we onze hebzucht moeten beteugelen en dat we anders moeten omgaan met moeder aarde om kantoorruimte almere als soort te kunnen overleven. De wereld is een rotzooi geworden, die ver afligt van het paradijs dat moeder aarde ooit was. Milieuvervuiling, oorlogen, armoede en ongelijkheid zijn aan de orde van de dag en daar is een steeds grotere weerstand tegen. De toename van natuurrampen is slechts een voorbode van wat ons staat te wachten, indien we op dezelfde voet verdergaan. Als we zo doorgaan, worden er straks de verschrikkelijkste oorlogen uitgevochten om het laatste water, olie, grondstoffen en voedsel op aarde. Zo vernietigen we uiteindelijk zelf de mensheid. We kunnen met straks meer dan tien miljard mensen niet op de huidige manier doorgaan. De aarde is gewoon niet bestand tegen de massaconsumptie van een steeds grotere groep mensen. Middels mijn lidmaatschap van Terra Nova ben ik later in staat om in de voorhoede deze ramp te voorkomen en door goed het vermogen te beleggen, hebben we de middelen om ons doel te realiseren. De nieuwe tijd is begonnen en het is een meer dan eervolle baan om deze nieuwe tijd bij mensen in Nederland te verkondigen. Het ongeluk heeft me hier gebracht, maar wellicht wordt mijn ongeluk uiteindelijk mijn redding. Zonder dat had ik hier niet gezeten en was ik met oogkleppen op bezig geweest met mijn carrière. Ik ga me met hart en ziel inzetten voor Terra Nova om op een ecologisch verantwoorde wijze met de aarde om te gaan. Het geeft me energie om mijn ziel en zaligheid te verkopen aan Terra Nova.
Na het eten klap ik mijn laptop open. Als ik later op de avond via Google naar Terra Nova zoek, kan ik helemaal niets over het genootschap vinden. Ik realiseer me dat dit genootschap niet voor niets in het geheim opereert. Een nieuwe aarde kan niet ontstaan zonder eerst de bestaande machtsstructuren af te breken, zodat de zeggenschap weer bij het volk komt te liggen. De huidige machthebbers zullen hun posities niet zonder slag of stoot opgeven en alles op alles zetten om het genootschap uit te schakelen. Om tien uur val ik doodmoe in slaap. Morgen is het een belangrijke dag.

De twee kanten van de medaille

Gerelateerde afbeelding

De twee kanten van de medaille ken ik inmiddels ook. Maar ik ben nog niet zover als deze man. Ik luister ademloos naar de wijsheid van de zwerver, waar de meerderheid van de inwoners van Amersfoort met een grote boog omheen loopt. Het leven heeft hem getekend, maar ook wijsheid gebracht. Misschien kan ik dat van hem leren. Ik wil leren hoe het leven werkt en ga op zoek naar Het Boek van de Waarheid. Juist door met Josef te praten, wordt dit gevoel alsmaar sterker. “Ik wil u een verhaal vertellen meneer,” zegt Josef. “Het is namelijk een wonder dat ik nog leef. Dat heb ik te danken aan het onvoorspelbare toeval. Toen Sofie was overleden en ik aan lager wal begon te raken, kwam er een moment in mijn leven dat ik het niet meer zag zitten. Ik heb zelfs naar God geschreeuwd en gevloekt over het onrecht dat mij was aangedaan. Op een koude winterdag besloot ik een einde aan mijn leven te maken. Ik wilde een zware steen aan mijn voeten binden om vervolgens bij de haven in de rivier de Eem te springen. Het ijskoude water en de zware kei zouden zorgen voor een snelle en pijnloze verdrinkingsdood. Terwijl ik op de kade van de Eem met een touw de grote kei aan mijn enkels vastbond, zag ik in een flits een bumpersticker op de auto waar ik pal naast zat. God is liefde, stond er op de sticker te lezen. Direct wist ik dat dit een boodschap van het hogere was om niet op te geven en ik begreep dat er over mij werd gewaakt. De kei heb ik in de Eem gegooid en ik ben teruggegaan naar het Leger des Heils. Daar viel ik die nacht in een kantoorruimte almere onpeilbaar diepe slaap waarin ik mijn geliefde Sofie ontmoette. Het lot had mijn leven gered en ik weet nu dat ik altijd moet doorzetten om dit waardevolle leven vast te houden. Ooit zullen er voor mij betere tijden aanbreken.” Uit mijn zak haal ik een 2-euro munt en geef deze aan Josef. “Voor nog een kop koffie straks,” zeg ik. “Dank u meneer, dat u heeft geluisterd naar mijn verhaal,” zegt Josef.
Ik knik hem toe en loop met een opgestoken hand richting het centrum. Zojuist heb ik een belangrijke levensles geleerd. Het zinvolle toeval bestaat alleen voor degenen die dit willen zien en willen omarmen. Bij Josef heeft het toeval zijn leven gered en hem gevormd. Niets gebeurt blijkbaar zomaar in deze wereld. Ik realiseer me dat dit de eerste stappen zijn van mijn persoonlijke reis naar de waarheid die achter ons dagelijks leven schuilgaat. Een reis die mij wijsheid gaat brengen, die mij spiritueel gezien verder laat ontwaken en die mij inzicht gaat geven in de vierde dimensie. Er bestaat iets groters in dit universum: een soort collectief en intelligent bewustzijn waar je op kunt vertrouwen. Want wat is nu echt de kans dat je op het moment dat je een einde aan je leven wilt maken precies naast een auto gaat zitten, waar op de bumper een sticker zit met de tekst: “God is Liefde?” Ik denk persoonlijk dat de kans 0,000000000000000001 % is en misschien zelfs kleiner.

De derivaten- en optiemarkt

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Op maandag 6 oktober gaat de ‘ellende-index’ nog een niveau hoger en worden de tegoeden van de IJslandse bank Landsbanki bevroren. De Britse. en Nederlandse internetspaarders van lcesave, die daar miljarden aan spaartegoed hebben geplaatst, kunnen niet meer bij hun geld komen. Er dreigt een bankrun waarbij het gehele Europese financiële systeem tot op de bodem wordt afgebroken. De AEX duikt ver onder de 300 punten en ik weet dat ik aan een verloren zaak werk. De hele dag heb ik klanten aan de lijn die in blinde paniek proberen te verkopen wat er te verkopen is. Professionele beleggers die de weg helemaal kwijt zijn. Ik heb het nog nooit meegemaakt. Het lijkt wel of er een hogere macht aan de touwtjes trekt en er plezier in heeft om het financiële kaartenhuis dat in de afgelopen honderd jaar is opgebouwd in één keer in elkaar te laten storten. Weer trek ik op dinsdag wederom een nacht door, waarbij ik me rond vier uur in de nacht serieus afvraag of een mens kan doodgaan aan extreme en langdurige stress. Ik durf geen antwoord te geven op deze vraag. Je moet in een oorlogsgebied leven om te weten wat vrijheid is en je moet armoede hebben gekend om rijkdom te kunnen waarderen. Dat was de wijze les die ik heb geleerd van mijn opa Joop, die de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt en als boordschutter van een bommenwerper de dood een paar keer in de ogen heeft gekeken. Hij wist kantoorruimte almere hoe we in de Tweede Wereldoorlog voor vrijheid hebben gevochten. Maar zoals mijn opa voor vrijheid vocht toen hij oorlog had leren kennen, zo zal ik financiële onafhankelijkheid pas gaan waarderen als alles mij is afgenomen. Ik zie de inktzwarte wolken van armoede op me afkomen en weet dat er geen manier is om de naderende orkaan van tegenslag te ontlopen.
De financiële wereld is op zijn kop gezet. In de derivaten- en optiemarkt werd nog maar een paar maanden geleden, dage1 ijks voor meer dan honderdvijftig triljoen in de OTC-markt (over the counter deals tussen banken) verhandeld. Geen wonder dat het toptalent werd aangetrokken tot de dealingrooms van banken en op de handelsvloeren, waar hoge salarissen en onwaarschijnlijk hoge remuneraties (bonussen) te halen waren. De markt is door de val van Lehman opgedroogd en er zijn dagen dat er minder dan vijftig triljoen over the counter gaat.

Grijze arbeidersbuurt

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Wegens mijn introverte en schuchtere gedrag was ik een willig slachtoffer van de jonge fanatieke supporters van FC Southampton, die bij mij in de straat woonden. In elke buurt is er wel een kind het pispaaltje en ik was de speelbal van de wijk Northam. Daarom kwam ik niet veel op straat. Ik zat liever computerspelletjes te spelen, want ik was niet opgewassen tegen de rauwe mentaliteit die deze grijze arbeidersbuurt kenmerkte. Veel herinneringen aan mijn jeugd zijn door de jaren heen verdwenen, misschien heb ik ze zelfs bewust verdrongen. Maar nog altijd kan ik me de dag dat mijn vader overleed helder voor de geest halen. Ik was pas veertien jaar oud en te jong om te beseffen dat deze gebeurtenis mijn leven zou vormen. Ik dacht dat mijn vader sliep, toen ik hem opgebaard in de voorkamer zag liggen, maar niets aan hem bewoog meer. Hij maakte geen grapjes en sloeg me niet meer joviaal op mijn schouders. Misschien wordt hij vanzelf weer wakker, hield ik mezelf wanhopig voor. Wat weet een jongen van veertien nu echt over de dood? Deze gedachte hield ik gek genoeg vol, ondanks al die huilende mensen om me heen. In de computergames kwamen mijn helden tijdens een nieuw spel weer tot leven, maar het echte leven is geen computerspel.
De dag van de begrafenis was de ergste dag in mijn leven. Mijn vader was die ochtend niet wakker geworden, zoals ik ’s nachts had gedroomd Zwart geklede mannen hadden de kist inmiddels gesloten, terwijl mijn moeder huilend op de vloer op haar knieën zat. Ik moest een zwart kostuum aantrekken dat veel te ruim was. Samen met mijn moeder zat ik in een zwarte auto met grijze vlaggetjes die achter de lijkwagen met mijn vader reed. Hoewel ik al bijna vijftien jaar oud was, begreep ik het gewoon niet. Een vader laat je nooit in de steek en zeker mijn vader niet! Hij was een rauwe havenarbeider, groot en sterk en kon gewoon niet doodgaan. Maar dat sterke lijf had het begeven. Tijdens zijn werk was hij in elkaar gestort en hadden ze hem niet meer kunnen reanimeren. Als kleine jongen had ik ooit met mijn armen en benen gespreid, als een kantoorruimte almere vliegtuig, in zijn machtige armen door de kamer gevlogen. Maar zo groot en sterk als zijn spieren waren, zo klein was het bloedpropje dat een hartslagader had afgesloten en hem zomaar van ons had weggenomen. Mijn moeder had gegild toen de politieagent aan de deur stond, maar het had niet geholpen. Voordat hij in het ziekenhuis was aangekomen, was hij al overleden. Pas toen ik in Nederland ging wonen, besefte ik dat ik mijn geliefde vader nooit meer in levende lijve zou zien.